VOICE 102.5
Related Podcasts
ATHENS VOICE Podcast
Latest episodes
Μακριά από το πλήθος | Ποιοι είναι οι Μπεκτασήδες - Αλεβίτες της Θράκης;
Τον Αύγουστο του 2025, η ελληνική πολιτεία αναγνώρισε τους Μπεκτασήδες - Αλεβίτες της Θράκης ως ξεχωριστή θρησκευτική μειονότητα της χώρας. Πού τοποθετούνται αυτοί οι άνθρωποι ανάμεσα στο σιιτικό και το σουνιτικό Ισλάμ; Γιατί θεωρούνται ανάχωμα απέναντι στο ριζοσπαστικό Ισλάμ; Γιατί η Τουρκία αρνείται να αναγνωρίσει τους περίπου 20 εκατομμύρια Αλεβίτες της; Και γιατί ο Έντι Ράμα θέλει να δημιουργήσει ένα «Βατικανό» για τους Μπεκτασήδες της Αλβανίας;Ο Βαγγέλης Αρεταίος, ανταποκριτής ελληνικών και κυπριακών εφημερίδων στην Τουρκία για 24 χρόνια και βαθύς γνώστης των Βαλκανίων, εξηγεί πόσο κομβική είναι η θρησκευτική αυτή μειονότητα για τη δημοκρατική και πρωτοποριακή θέση της Ελλάδας στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.Συντελεστές Sound design, Ηχοληψία: Κάκια Γκουδίνα Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio
Η επιστήμη κι οι Επιστήμονες | Σπύρος Αρταβάνης-Τσάκωνας: βιολογία, καρκίνος και τεχνητή νοημοσύνη
Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Η επιστήμη και οι επιστήμονες» της Athens Voice, ο διεθνώς αναγνωρισμένος βιολόγος και ομότιμος καθηγητής του Harvard, Σπύρος Αρταβάνης-Τσάκωνας, μιλάει για τη διαδρομή του στην επιστήμη, τη μαγεία της μοριακής βιολογίαςκαι τις μεγάλες προκλήσεις της σύγχρονης έρευνας. Από τα πρώτα του βήματα στο Cambridge και τη συνάντησή του με κορυφαίες μορφές, μέχρι την ανακάλυψη του μονοπατιού Notch και τη σημασία του στην κατανόηση του καρκίνου και των νευροεκφυλιστικών ασθενειών, ο καθηγητής εξηγεί με απλό και γοητευτικό τρόπο πώς «συνομιλούν» τα κύτταρα και γιατί η επιστήμη παραμένει ένα ανοιχτό πεδίο αναζήτησης. Παράλληλα, μιλά για τη δύναμη της διαίσθησης στην έρευνα, τον ρόλο της τεχνητής νοημοσύνης στη βιολογία, αλλά και την ανάγκη η Ελλάδα να επενδύσει ουσιαστικά στη βασική έρευνα και στους νέους επιστήμονες.Με την υποστήριξη των Σίμου και Ζέτας ΠαληούΣυντελεστές Sound design, ηχοληψία: Κάκια Γκουδίνα Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio
Deep Thought | Βλέποντας παλιές, κλασικές feelgood ταινίες και σειρές
Στο δέκατο πέμπτο επεισόδιο του «Deep Thought», ακόμη πιο τολμηρές απαντήσεις σε ακόμη πιο κρίσιμες ερωτήσεις: «Πώς εξωτερικεύει δημόσια τη γνώμη του για κάθε κοινωνικό ζήτημα όποιος δεν έχει τις κατάλληλες εξωτερικές προσλαμβάνουσες; Πού βρίσκει την αυτοπεποίθηση;» Ομολογούμε, όχι πώς το κάνουν οι άλλοι, αλλά πώς το κάνουμε εμείς! «Ποια σειρά ή ταινία ξαναβλέπετε σαν comfort viewing;» Πόση ώρα έχουμε;… «Στην περίπτωση που βρεθείτε με ένα υπέρογκο ποσό χρημάτων στην κατοχή σας από λαχείο ή κληρονομιά, ποια σπατάλη θα κάνετε πρώτα;» Ω Θε μου... Από πού ν’ αρχίσουμε;Στείλτε μας μέιλ με τη δική σας ερώτηση, στο dipthotpod@gmail.com. Μη διστάσετε! Τις απαντάμε όλες, χωρίς φόβο και πάθος.
Διάσημα εγκλήματα | Το χρονικό της υπόθεσης Πισπιρίγκου
Η υπόθεση της Ρούλας Πισπιρίγκου αφορά τον θάνατο των τριών παιδιών της οικογένειας Δασκαλάκη στην Πάτρα: της Μαλένας, της Ίριδας και της Τζωρτζίνας. Αρχικά οι θάνατοι αποδόθηκαν σε παθολογικά αίτια, όμως η έρευνα επανεκκινήθηκε μετά τον αιφνίδιο θάνατο της 9χρονης Τζωρτζίνας το 2022. Οι τοξικολογικές εξετάσεις έδειξαν παρουσία κεταμίνης, ουσίας που θεωρήθηκε ότι προκάλεσε τον θάνατό της. Οι Αρχές υποστήριξαν ότι η ουσία χορηγήθηκε ενώ το παιδί νοσηλευόταν, με αποτέλεσμα να στραφούν οι υποψίες προς τη μητέρα.Κατά τη διάρκεια της δίκης κατατέθηκαν μαρτυρίες γιατρών και νοσηλευτών σχετικά με ύποπτα περιστατικά στις νοσηλείες των παιδιών, ενώ εξετάστηκαν ιατροδικαστικά ευρήματα, ο χρόνος χορήγησης της κεταμίνης και οι συνθήκες θανάτου. Η υπεράσπιση αμφισβήτησε τα συμπεράσματα των ειδικών και υποστήριξε ότι δεν αποδείχθηκε εγκληματική ενέργεια.Η υπόθεση προκάλεσε έντονο κοινωνικό και δημοσιογραφικό ενδιαφέρον σε όλη τη χώρα, λόγω των αντιφάσεων, της δημοσιότητας και της σοβαρότητας των κατηγοριών. Η Πισπιρίγκου καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη για τον θάνατο της Τζωρτζίνας, ενώ συνεχίστηκαν οι διαδικασίες και για τους θανάτους των άλλων δύο παιδιών.Συντελεστές Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη Αφήγηση, Sound design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη
Κυριακές του Κόσμου | Τι μας κρύβουν; Όταν όλα μοιάζουν ύποπτα
Σε μια εποχή όπου η πληροφορία είναι περισσότερη από ποτέ, η εμπιστοσύνη φαίνεται να βρίσκεται σε κρίση. Γιατί όμως όλο και περισσότεροι πολίτες αμφισβητούν όχι μόνο τα μέσα ενημέρωσης ή την πολιτική εξουσία, αλλά ακόμη και την ίδια την επιστήμη; Οι θεωρίες συνωμοσίας δεν αποτελούν απλώς λανθασμένες πεποιθήσεις, αλλά έναν εναλλακτικό τρόπο ερμηνείας του κόσμου. Έναν τρόπο που συνδέεται με την αβεβαιότητα, την έλλειψη εμπιστοσύνης στους θεσμούς, αλλά και με τις νέες δυναμικές των ψηφιακών μέσων. Τι σημαίνει όταν η επιστημονική γνώση δεν αρκεί για να πείσει; Πώς διαμορφώνεται μια κοινωνία όπου «όλα μοιάζουν ύποπτα»; Και τελικά, μπορούμε να αποκαταστήσουμε την εμπιστοσύνη ή έχουμε ήδη περάσει σε μια νέα εποχή καχυποψίας; Το επεισόδιο αυτό βασίζεται σε δύο πρόσφατες έρευνες της MetronAnalysis και του Θ. Αραμπατζή. Ένα επεισόδιο για την αλήθεια, την αμφιβολία και τα όρια της σύγχρονης δημόσιας σφαίρας.
Πανικοβάλ | Η ιστορική Μήδεια της Κάλλας όπως (δεν) την έχουμε ξαναδεί
Η Εθνική Λυρική Σκηνή παρουσιάζει στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου, για μια μοναδική παράσταση στις 20 Ιουνίου 2026, την όπερα Μήδεια του Λουίτζι Κερουμπίνι, ανασυνθέτοντας τη θρυλική παραγωγή του 1961, σε σκηνοθεσία Αλέξη Μινωτή, σκηνικά – κοστούμια Γιάννη Τσαρούχη, χορογραφία Μαρίας Χορς, με τη Μαρία Κάλλας στον ομώνυμο ρόλο.Η «Μήδεια» του 1961 αναβιώνει στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου από την ΕΛΣΣτο πλαίσιο του θεματικού άξονα της καλλιτεχνικής περιόδου 2025/26, ο οποίος εξερευνά την έννοια «της όπερας του μέλλοντος μέσα από τη μήτρα του παρελθόντος», η Εθνική Λυρική Σκηνή επιλέγει να αναβιώσει τη Μήδεια του 1961, με τα υλικά τού σήμερα. Μέσα από τα βιβλία σκηνοθεσίας του Μινωτή, τα σχέδια του Τσαρούχη, καθώς και το πλούσιο φωτογραφικό υλικό που σώζεται από τις θρυλικές παραστάσεις της Κάλλας στην Επίδαυρο, θα επιχειρηθεί μια ανασύνθεση της παράστασης, όπως την εμπνεύστηκαν και την παρουσίασαν οι μυθικοί εκείνοι καλλιτέχνες που σφράγισαν τον ελληνικό πολιτισμό.Για την ανασύνθεση της ιστορικής παραγωγής του 1961 ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής της ΕΛΣ Γιώργος Κουμεντάκης στελεχώνει μια νέα δημιουργική ομάδα, αποτελούμενη από τους Παναγή Παγουλάτο (σκηνοθεσία), Λίλη Πεζανού (σκηνικά), Τότα Πρίτσα (κοστούμια) και Χρήστο Τζιόγκα (φωτισμοί), με στόχο να προσφέρει στο σημερινό κοινό μια σπάνια ευκαιρία να γνωρίσει ένα εμβληματικό ορόσημο του ελληνικού πολιτισμού.Καλεσμένος του Πανικοβάλ podcast, ο σκηνοθέτης της παράστασης Παναγής Παγουλάτος, ένας άνθρωπος με βαθειά γνώση και αγάπη για το λυρικό θέατρο που, όπως μας εξηγεί, μεταχειρίστηκε το ιστορικό υλικό που πήρε στα χέρια του (βιβλία σκηνοθεσίας, σκίτσα, σχέδια, μακέτες σκηνικού κλπ) με την όση προσοχή και αγάπη απαιτεί η σύνθεση των κορυφαίων ονομάτων του ελληνικού πολιτισμού εκείνης της παράστασης του 1961 αλλά και με τη χαρά και δημιουργικότητα ενός καλλιτέχνη που χειρίζεται εκ νέου το έργο, πατώντας στα ιστορικά του χνάρια.Παναγής Παγουλάτος - βιογραφικόΟ Παναγής Παγουλάτος σπούδασε φυσική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Συνέχισε μεταπτυχιακές σπουδές ακουστικής φυσικής και επιστημολογίας στο Παρίσι, όπου σπούδασε επίσης θεατρολογία στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης. Από το 1988 εργάζεται ως βοηθός σκηνοθέτη και σκηνοθέτης σε Γαλλία, Βέλγιο, Ελβετία, Ιταλία, Γερμανία, Ιρλανδία, Ισραήλ κ.α. Από το 2001 είχε μόνιμη συνεργασία με την ΕΛΣ, το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, την Όπερα Θεσσαλονίκης, το Εθνικό Θέατρο, την Όπερα Δωματίου Αθηνών κ.ά. Στην Ελλάδα σκηνοθέτησε τις παραγωγές Διδώ και Αινείας (Πέρσελ), Το τηλέφωνο (Μενόττι), Γάμος μετά φανών (Όφενμπαχ, πανελλήνια πρώτη), Ολυμπιάδα (Παϊζιέλλο, παγκόσμια πρώτη), Η επιστροφή του Οδυσσέα στην πατρίδα (Μοντεβέρντι), Ο ταυρομάχος (Αντάμ, πανελλήνια πρώτη). Στην ΕΛΣ σκηνοθέτησε Αλτσίνα (Χαίντελ), Ιμπρεσάριο (Μότσαρτ), Η υπηρέτρια κυρά (Περγκολέζι), τρία μονόπρακτα στην Πειραματική Σκηνή της ΕΛΣ, Τόσκα σε συνεργασία με τον Νίκο Σ. Πετρόπουλο, Αΐντα στο Ηρώδειο, Η ανθρώπινη φωνή (Εναλλακτική Σκηνή). Από το 2011 έως το 2017 διετέλεσε καλλιτεχνικός συντονιστής στην Όπερα και τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Νίκαιας (Γαλλία). Από το 2017 είναι διευθυντής καλλιτεχνικού συντονισμού και διανομών της ΕΛΣ.Στην παράσταση της 20ής Ιουνίου στην Αρχαία Επίδαυρο, τον ρόλο της Μήδειας θα ερμηνεύσει η σπουδαία Ιταλίδα δραματική υψίφωνος Άννα Πιρότσι και μαζί της ο Ζαν-Φρανσουά Μπορράς ως Ιάσων, ο Τάσης Χριστογιαννόπουλος στον ρόλο του Κρέοντα, η Αλίσα Κολόσοβα ως Νέρις και η Δανάη Κοντόρα στον ρόλο της Γλαύκης.
40+ | Ο χρόνος ως πολυτέλεια: γιατί χάνουμε τη στιγμή;
Στο νέο επεισόδιο του εβδομαδιαίου τους podcast, η Μανίνα Ζουμπουλάκη και η Ελένη Ψυχούλη μιλούν για τον χρόνο: Είναι μια ανθρώπινη επινόηση για να οριοθετήσουμε την αιωνιότητα; Πώς συνδέεται με την απώλεια, τη μνήμη και τις ενοχές για όσα δεν προλάβαμε να ζήσουμε; Μήπως η σύγχρονη καθημερινότητα μάς ωθεί να κυνηγάμε συνεχώς στόχους, με αποτέλεσμα να χάνουμε τη σημασία της διαδρομής και της παρουσίας στη στιγμή; Με αφορμή προσωπικές ιστορίες και καθημερινές στιγμές, θίγουν τη σχέση του χρόνου με την απώλεια, τη μητρότητα και τη μνήμη, ενώ υπογραμμίζουν ότι συχνά ζούμε στο «μετά», χάνοντας τη διαδρομή.
Μακριά από το πλήθος | Εύα Καραϊτίδη: Για να εκδοθείς πρέπει να δοκιμαστείς· δεν πατάς ένα κουμπί και γίνεσαι συγγραφέας
Η Εύα Καραϊτίδη, εκδότρια του ιστορικού εκδοτικού οίκου της Εστίας —του παλαιότερου στην Ελλάδα—, εκδότρια, μεταξύ άλλων, του Καραγάτση, του Βενέζη, του Θεοτοκά, του Μυριβήλη, του Αθανασιάδη, της θρυλικής «Λωξάντρας» της Μαρίας Ιορδανίδου, αλλά και του Θανάση Βαλτινού, του Μίλαν Κούντερα, του Μισέλ Ουελμπέκ, της εμβληματικής 7τομης μετάφρασης του «Αναζητώντας τον Χαμένο Χρόνο» του Μαρσέλ Προυστ, μιλάει στην Athens Voice.Από το «παταράκι» της Σόλωνος —το θρυλικό γραφείο της μητέρας της, Μάνιας Καραϊτίδη, όπου συγκεντρωνόταν όλη η συγγραφική ελίτ της Αθήνας— μέχρι τη σημερινή έδρα του οίκου στην οδό Βουλής· κι από τον Τηνιακό Γεώργιο Κασδόνη (που πρωτοεξέδωσε τους νεαρούς τότε Κρυστάλλη, Bαλαωρίτη, Bιζυηνό, Παπαδιαμάντη, Kαρκαβίτσα, Mητσάκη, Θεοτόκη, κ.ά.) μέχρι τις μέρες μας, ο εκδοτικός οίκος της Εστίας έχει συνοδεύσει το σύγχρονο ελληνικό κράτος και την πνευματική του ζωή εδώ και 141 ολόκληρα χρόνια — τα 54 εξ αυτών με δύο γυναίκες στο τιμόνι. Τι σημαίνει να κληρονομείς μια τέτοια ιστορική συνέχεια; Και, πέραν της ιστορίας, ποια είναι η ευθύνη μιας εκδότριας σήμερα; Τι συμβουλεύει η Εύα Καραϊτίδη τους εκκολαπτόμενους συγγραφείς; Να διαβάζουν, να διαβάζουν, να διαβάζουν και να δοκιμάζονται: να εντρυφούν στην ελληνική γλώσσα και να μη φοβούνται να λαμβάνουν αρνητικές απαντήσεις. Κάθε εμπόδιο είναι και μια μαθητεία.Απορίες; Σχόλια; Ιδέες; Επικοινωνήστε μαζί μας στο map.athensvoice@gmail.comΣυντελεστές Sound design, Ηχοληψία: Θάνος Ψυλλίδης Κάμερα - Μοντάζ: Στέλλα Σερέφογλου Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio
Αλήθειες | Οι μητέρες δεν χρειάζονται άλλες συμβουλές, αλλά περισσότερο χώρο να αναπνεύσουν
Όχι άλλη πίεση να τα κάνουν «σωστά». Όχι άλλη απαίτηση να είναι ήρεμες, διαθέσιμες, υπομονετικές, ευγνώμονες και συνεχώς παρούσες. Γιατί πολλές μητέρες δεν εξαντλούνται επειδή δεν αγαπούν αρκετά. Εξαντλούνται επειδή αγαπούν επί χρόνια χωρίς χώρο για τον εαυτό τους.Κουβαλούν τη μνήμη του σπιτιού, τις ανάγκες όλων, τις ενοχές όλων, την οργάνωση της καθημερινότητας, τη συναισθηματική θερμοκρασία της οικογένειας.Και συχνά το κάνουν τόσο αθόρυβα, που κανείς δεν βλέπει πόσο βαριά είναι αυτή η αόρατη εργασία.Η μητέρα δεν χρειάζεται να γίνει πιο δυνατή.Έχει ήδη μάθει να αντέχει περισσότερο απ’ όσο της αναλογεί. Χρειάζεται χώρο. Χρειάζεται μοίρασμα. Χρειάζεται ανθρώπους που να μην τη χειροκροτούν μόνο για τη θυσία της, αλλά να τη βοηθούν να μη χρειάζεται να εξαφανίζεται για να αγαπά.Γιατί το παιδί δεν χρειάζεται μια τέλεια μάνα. Χρειάζεται μια μάνα ζωντανή.
Χώρες κομμένες στα δύο | Γερμανία: ένα τείχος στη μέση της Ευρώπης
Στο δεύτερο επεισόδιο του podcast «Χώρες κομμένες στα δύο» πηγαίνουμε στη Γερμανία, στο πιο χαρακτηριστικό ευρωπαϊκό παράδειγμα διαίρεσης του Ψυχρού Πολέμου. Από τις αποφάσεις των Συμμάχων μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τη δημιουργία τεσσάρων ζωνών κατοχής ανάμεσά τους και της Γαλλίας μέχρι την οριστική συγκρότηση δύο κρατών το 1949, παρακολουθούμε πώς μια χώρα βρέθηκε στο επίκεντρο της σύγκρουσης ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση.Η αφήγηση ακολουθεί την πορεία προς το 1961 και την κατασκευή του Τείχους του Βερολίνου, ένα σύνορο που δεν χτίστηκε για να κρατήσει έξω έναν εχθρό, αλλά για να κρατήσει μέσα τους πολίτες του ίδιου του κράτους. Μέσα από πραγματικά γεγονότα, διπλωματικές κρίσεις και την καθημερινότητα των ανθρώπων στις δύο πλευρές, βλέπουμε πώς το Βερολίνο έγινε το πιο ισχυρό σύμβολο του Ψυχρού Πολέμου.Και φτάνουμε στο 1989, στην πτώση του Τείχους, ένα γεγονός που δεν σήμανε μόνο το τέλος μιας διαίρεσης, αλλά και την αρχή μιας νέας εποχής για την Ευρώπη. Ένα επεισόδιο για το πώς μια γραμμή στον χάρτη μπορεί να χωρίσει έναν λαό και για το πόσο δύσκολο είναι να σβηστεί.